Stel, je hebt nog Exchange 2003 in je domein maar wilt je domain controllers upgraden naar Server 2008 R2. Tot voor kort was dat een ‘blocker’, omdat Exchange 2003 niet ondersteund werd met domain controllers die Server 2008 R2 draaiden. Dat is inmiddels aangepast, met Exchange 2003 SP2 kun je doorgaan met vervangen van domain controllers. Ook mag je het forest en domain functional level ophogen tot Server 2008 R2.
Meer informatie vind je hier.
Onlangs kwam ik het volgende tegen, op een Exchange 2010 omgeving wilde ik een gebruiker aanmaken voor de test-*connectivity cmdlets, dat doe je met het script new-TestCasConnectivityUser.ps1. Dit resulteerde in de volgende foutmelding:
CreateTestUser : Mailbox could not be created. Verify that OU 'Users' exists and that password meets complexity requirements.
De oorzaak was dat er nog een andere OU met de naam 'Users' bleek te zijn. Het tijdelijk hernoemen van deze OU was de oplossing, het script draaide zonder problemen door. Uiteraard was het aanpassen van het script new-TestCasConnectivityUser.ps1 ook een oplossing, maar bovenstaande was het snelste.
Zo af en toe kom je een tool tegen waarvan je wilde dat je hem jaren eerder had gevonden. Nu ben ik geen grote fan van allerlei tooltjes op mijn systemen, maar er zijn er zo een aantal waar ik niet zonder kan. Dit topic gaat over de software die ik min of meer dagelijks gebruik, op mijn zakelijke laptop en mijn thuiscomputer.
Hoe gek ik ook ben op Microsoft software, voor virtualisatie op de desktop is VMware Workstation al jaren de onbetwiste marktleider. Toen Microsoft in 2003 de techniek van Virtual PC over nam van het bedrijf Connectix, leek het er op dat ze een rol op de desktopmarkt wilden gaan spelen. Maar in de praktijk heeft het product slechts een bijrol gespeeld, tot de techniek onlangs terug kwam in Windows 7’s XP Mode.
Het nadeel van VMware Workstation is dat het geld kost, verder kan ik er geen bedenken. Mijn thuiscomputer heb ik voorzien van 8 GB werkgeheugen en de virtuele disks van VM’s die ik tegelijkertijd wil gebruiken heb ik verdeeld over 3 fysieke schijven. Dat geeft voldoende performance om allerlei test-omgevingen te bouwen, die gebruik ik vervolgens ter leeringhe ende vermaeck of om situaties na te bootsen waar ik een vraag over zie in de communities.
Om even snel quick and dirty een screenshot te maken ben ik verslingerd geraakt aan Snipping Tool, het snapshotpakketje van Windows Vista en Windows 7. Om hem te gebruiken in 7 moet je hem even installeren, je vind hem bij de Tablet PC Optional Components, voor servers moet je helaas de Desktop Experience aanzetten. Het gebruik is simpel, je selecteert een gebied en na een muisklik staat het op je klembord klaar om ergens in te plakken. Uiteraard kun je het ook opslaan of een eenvoudig lijntje trekken om iets aan te duiden. Dat is het dan ook wel zo’n beetje.
Wanneer ik een howto of ander document maak met screenshots dan gebruik ik TechSmit’s SnagIt, het grote voordeel van SnagIt is dat je makkelijk screenshots kunt maken van bijvoorbeeld een geopende properties-sheet. SnagIt detecteert de randen van het object zodat je altijd precies datgene in je screenshot krijgt waar het om gaat. Ook kan het een screenshot maken van een deel van een pagina wat langer is dan de hoogte van je beeldscherm, ofwel SnagIt kan scrollen en een screenshot daarvan maken.
Ook kun je hem zo configureren dat de opeenvolgende snapshots steeds in één directory opgeslagen worden. Maar dat is slechts wat ik er mee doe, de mogelijkheden van SnagIt zijn zeer uitgebreid. Een tool die zijn geld waard is.
De tijd van lange opdrachtregels met pkzip en arj is wel geweest, mijn favoriete tool om archieven me te maken of openen in momenteel 7zip. Het is lean and mean, ondersteunt alle bekende formaten, integreert netjes in de shell en is bovendien open source, dus gratis te gebruiken. Hier valt verder weinig over te vertellen.
Misschien het minst interessante deel van dit artikel, maar mijn office-suite is Microsoft Office 2007. Het is dat ik het gratis mag gebruiken, anders had ik thuis misschien wat anders gedraaid of had ik een exemplaar aangeschaft via SurfSpot. De afgelopen jaren heb ik een aantal keren naar OpenOffice gekeken maar kon er niet aan wennen. Het blijft voor mij een pakket wat haar best doet om op Office te lijken maar zonder dat het echte innovatie biedt.
Niet dat ik helemaal weg ban van Office 2007, vooral in Word mis ik het onderwaterscherm wat WordPerfect vroeger had. Het gebeurt me te vaak dat iets simpelweg anders uitvalt dan ik het wil maar dat ik niet kan verklaren waardoor het komt.
Visio is ideaal om snel even een illustratie te maken bij een technisch verhaal. Omdat ik mij met name bezig hou met Microsoft Exchange gebruik ik alleen de aanvullende Exchange Visio Shapes. Het is waar: 1 plaatje zegt meer dan 1000 woorden.
Als consultant kom ik vaak bij verschillende klanten en daar mag ik doorgaans met mijn eigen laptop in hun omgeving werken. Via RDP maak je dan al snel connectie met een stuk of 10 servers, waarbij je vaak verschillende credentials gebruikt, soms de client drives wilt mappen of één desktop graag full screen wilt tonen. Mijn tool hiervoor is VisionApp Remote Desktop. Let op, deze link verwijst naar de huidige versie die Remote Desktop 2010 gedoopt is. Dit is een versie dit bedoeld is om met meerdere collega’s gebruik te maken van een centrale database waarin de connecties beheerd worden.
De versie die ik gebruik is een stuk beperkter maar doet precies wat ik nodig hebt: Remote Desktop 1.5. Deze is te vergelijken met de gratis versie van 2010 welke je hier kunt downloaden. Een aanrader voor iedereen die regelmatig verschillende RDP connecties gebruikt.
Een handige optie van deze tool is de mogelijkheid om je credentials op te slaan. Hou hierbij wel rekening met eventueel verlies of diefstal van je laptop. Hoe veilig zijn de gegevens van je klanten dan? Een goede mogelijkheid is om de gebruikersnaam wel op te slaan, maar het wachtwoord niet.
Af en toe maak ik eens een ftp-connectie, gek genoeg doe ik dat vaker thuis dan voor mijn werk. Bijvoorbeeld naar mijn Xbox spelcomputer of DreamBox sattelietontvanger. Wat je dan wilt is een tool die gratis is, precies doet wat je nodig hebt en ook nog voldoende functionaliteit biedt voor als het een keer wat ingewikkelder wordt. Sinds SmartFTP niet gratis meer is gebruik ik daarom Filezilla.
Omdat ik het zo weinig gebruik heb ik nooit de moeite genomen om me echt in deze tool te verdiepen. Bovenin vul ik de servernaam en mijn credentials in en druk op enter, klaar is Kees. Vervolgens kun je simpelweg met drag-and-drop files verplaatsen en door directories navigeren. Wanneer je permissies wilt zetten (chmod) dan kun je dat via het contextmenu doen.
Ik schrijf artikeltjes voor onder andere mijn eigen blog, Microsofts IT Pro Community Blog, PQR’s Virtuall Blog en het Exchange Themablog van de NGN. Het klinkt misschien raar, maar soms gaat er meer tijd zitten in het correct plaatsen van een artikel dan het schrijven. Sinds een tijdje gebruik ik voor het schrijven van een artikel Windows Live Writer. Met WLM kan ik makkelijk plaatjes en andere objecten invoegen maar nog belangrijker, mijn artikel met een druk op de knop uploaden naar allerlei blog-platformen.
Eerlijk gezegd weet ik niet eens of er vergelijkbare producten zijn, WLM doet gewoon precies wat ik nodig heb. Helaas zijn lang niet alle blogs ingericht voor WLM, maar de meeste bekende pakketten worden wel ondersteund.
Of moet ik Social Networking 2.0 zeggen? Op Twitter volg ik een dertigtal mensen waarvan ik vind dat ze wat nuttigs te melden hebben, dat zijn zonder uitzondering vakgenoten in binnen- en buitenland. Een handige manier om hun tweets te volgen is de tool TweetDeck.
In de eerste kolom staan hun tweets, in de tweede kolom verschijnen tweets van mensen die op mijn tweet reageren en in de laatste kolom heb ik een zoekfilter aan staan die alle tweets toont met de term Exchange 2010 er in. Maar hoe je Twitter of TweetDeck gebruikt is natuurlijk heel persoonlijk.
O ja, natuurlijk Twitter ik zelf ook. Dat probeer ik zo zakelijk mogelijk te houden, meestal Engelstalig en voor 90% gaat het over Exchange of Exchange gerelateerde zaken. Volg mij via http://twitter.com/JetzeMellema.
Dit zijn de algemene producten die ik dagelijks gebruik om mijn werk en hobby uit te voeren. Daarnaast gebruik ik een aantal tools die specifiek zijn voor de producten waarmee ik werk of een opdracht die ik uitvoer voor een klant. Daarover binnenkort meer.
De documentatie voor Exchange wordt door de jaren heen steeds beter, zo vind je in de Exchange Server 2010 Help op TechNet een schat aan informatie die je kunt gebruiken voor het ontwerpen, beheren of troubleshooten van een Exchange 2010 omgeving. Het zelfde geldt trouwens voor Exchange 2007 en zelfs voor Exchange 2003. Het verbaast me wel eens om te zien dat er nog steeds vakgenoten zijn die deze bron niet raadplegen. Meestal is de reden simpelweg onwetendheid, en eerlijk gezegd moet je ook wel even je weg vinden voor je snel datgene kunt vinden wat je zoekt.
Een andere reden kan zijn dat je het alleen online kunt raadplegen en in de praktijk zijn we dat nu eenmaal lang niet altijd. Daarom kun je deze documentatie ook downloaden als een los .CHM bestand, ofwel de Exchange 2010 helpfile. Je vindt hem hier. Om hem te openen heb je geen Exchange nodig, dat kan gewoon vanaf je werkstation.
Op het moment van schrijven is dit versie “Nov2009”, dat betekent dat de data grofweg even actueel is als wat je online vinden kunt. Aan sommige delen wordt nog gewerkt, daarom vind je bovenaan iedere pagina wat de status precies is, bijvoorbeeld Content Complete, Writing of Editing. Meer informatie over deze statussen vind je op deze pagina. Overigens is er ook een exemplaar voor Exchange 2007 SP2 te downloaden.
Niet tevreden over de documentatie, of juist wel? Bij zowel de online als offline documentatie kun je een rating aan de pagina geven en feedback aan de schrijvers geven. Zeker doen, uit ervaring weet ik dat hier wat mee gedaan wordt.
Als al deze documentatie nog niet duidelijk genoeg is, zorg dan dat je You had me at EHLO of The Microsoft Exchange Team Blog bij je RSS feeds hebt staan. Hier word uitgelegd hoe het werkt, door de mensen die weten hoe het werkt. Aanrader!
Een paar jaar geleden ging mijn huisarts met pensioen en kwam ik voor het eerst bij zijn opvolger, een jonge vent die net zijn eigen praktijk geopend had. Nog voordat ik iets over mijn klacht kon vertellen informeerde hij naar mijn werk, hoe lang ik al in deze plaats woonde en hoe het met mijn vrouw en kinderen gesteld was. Terwijl ik hier wat over vertelde keek hij in de computer en zag welke medicijnen ik gebruikte en de uitslag van mijn laatste bloedonderzoek. Gecombineerd met mijn verhaal gaf dit een indruk van de persoon die tegenover hem zat, wat hem beter in staat stelt om mijn verhaal aan te horen en daar op de juiste manier op te reageren.
Wanneer ik als consultant bij een klant kom dan wil ik eigenlijk het zelfde weten. Hoeveel servers heeft de klant, hoeveel gebruikers zijn er? En hoe staat de boel er eigenlijk bij? In dit artikel behandel ik het Exchange 2010 Organizational Health scherm welke mij, en dus ook u, daarbij kan helpen.
Organizational Health
De Exchange Management Console (EMC) heeft in Exchange 2010 een flinke opfrisbeurt gekregen. Gebleven is die MMC console met een interface van 3 kolommen die we kennen uit onder andere Outlook. Net als bij Exchange 2007 is de console slechts een schil om de Exchange PowerShell cmdlets, de bouwblokken waarmee Exchange tot in de kleinste details beheerd kan worden. Nieuw is onder andere de Organizational Health view, een scherm wat we vinden als we in de linkerkolom onze on-premise Exchange organisatie selecteren.
In de middelste kolom, op het eerste tabblad zien we nu de Organizational Health view. De gegevens zijn opgedeeld in 3 onderdelen: Organization Summary, Servers Summary en Recipients Summary. Die onderverdeling is niet toevallig gekozen, dat zijn ook de drie hoofdtakken waaruit de EMC is opgebouwd en welke we kunnen kiezen in de linker kolom. In mijn omgeving ziet de data er zo uit:
Opvallend is dat de databases in Exchange 2010 naar het Organization level zijn verhuisd, de reden is dat met de nieuwe Database Availability Groups (DAG) een database kopieën op meerdere servers kan hebben. Verder valt op dat bij Recipients ook informatie te vinden is over het gebruik van features.
Iets wat helaas niet helemaal goed gaat is het tellen van de benodigde Standard en Enterprise CALs, door een fout in de logica worden alle gebruikers waarop de Default Exchange ActiveSync Mailbox Policy (EAP) van toepassing is ten onrechte meegeteld voor een Enterprise CAL. Laten we eens naar een tabblad van die EAP kijken:
Onderaan op het tabblad kunnen we lezen dat voor het wijzigen van deze opties een Enterprise CAL benodigd is voor iedere mailbox waarop deze policy van toepassing is. Zolang je geen vinkje weghaalt is er geen sprake van een wijziging dus is er geen Enterprise CAL nodig. Deze bug is inmiddels bekend en er komt een update in SP1. “Enterprise CALs required” kunnen we dus negeren.
Gegevens verversen
Terug naar de Organizational Health view, helemaal onderaan in beeld zie we wanneer deze gegevens voor het laats geactualiseerd zijn. Ook kunnen we deze regel aanklikken om de laatste gegevens op te halen.
Wanneer we hier op klikken wordt de Collect Organizational Health Data gestart en kunnen we eerst aangeven of we de gegevens direct op willen halen of dat we dit later willen doen. In veruit de meeste gevallen kunnen we dit direct starten.
Het is een korte wizard, want al in het volgende scherm wordt ons een samenvatting getoond van de volgende stappen.
Die zijn achtereenvolgens:
- Het bestand ExBPA.StayingInformed.Config.xml wordt ingelezen, aan de hand van deze file worden de gegevens verzameld. In deze file staat onder andere een verwijzing naar het script CalCalculation.ps1 welke verantwoordelijk is voor het bepalen van de benodigde Standard en Enterprise CALs.
- De informatie wordt daadwerkelijk verzameld.
- De verzamelde en nu actuele informatie wordt opgeslagen in Active Directory met het Set-OrganizationConfig cmdlet en de parameter –OrganizationSummary. De volgende keer dat de Organizational Health view geopend wordt, ziet de gebruiker dus de in AD opgeslagen gegevens.
Wanneer we nu weer naar de gegevens kijken dan zien we dat deze helemaal up to date zijn gebracht:
Conclusie
We kunnen vaststellen dat de Organizational Health snel en simpel inzicht geeft door de belangrijkste waarden van de Exchange organisatie op te noemen. In Exchange 2010 RTM mogen we de telling van de benodigde Enterprise CAL gerust negeren. Maar vertelde dit ons nu echt iets over de gezondheid van de organisatie? Hooguit zien we dat er een probleem is met één van de database kopieën, maar als we iets aan pro-actief beheer doen dan wisten we dat natuurlijk al. Een betere naam zou misschien Organizational Summary zijn geweest.
Nee, om echt inzicht te krijgen in de gezondheid van de omgeving moeten we andere tools gebruiken. Daarover meer in een volgend artikel.
Trivia
- Kijk eens in het script wat gebruikt wordt om de CALs te tellen en ontdek wat één van de werknamen van Exchange 2010 is geweest.
Exchange 2007 bracht ons transport rules, met transport rule konden we heel gemakkelijk een disclaimer plaatsen onder bijvoorbeeld alle uitgaande berichten. Voor veel klanten was een transport rule voor dit doel de eerste en vaak ook de enige rule die ze aanmaakten. Maar naast het toevoegen van een juridische boodschap kunnen we natuurlijk ook ieder uitgaand bericht voorzien van de zelfde ondertekening. Een veel gestelde vraag was of we hier ook dynamische gegevens in konden opnemen en dat was helaas niet mogelijk. Exchange 2010 brengt daar verandering in en in dit artikel laat ik zie hoe eenvoudig het is om dit in te stellen.
Het maken van een transport rule in Exchange 2010 gaat precies het zelfde als in Exchange 2007: in de Exchange Managemens Shell met de New-TransportRule cmdlet of in de Exchange Management Console. In dit artikel kies ik de EMC om een disclaimer toe te voegen die dus geen juridische tekst bevat maar een gepersonaliseerde handtekening, de gegevens hiervoor halen we uit Active Directory.
Om te beginnen openen we de EMC en browsen we naar Organization Configuration, Hub Transport. In het rechterpaneel kiezen we New Transport Rule… en de volgende wizard wordt voor ons gestart:
Geef de transport rule een naam en indien gewenst een commentaar, een nieuwe transport rule is standaard gelijk Enabled, haal het vinkje weg als je dat nog niet wilt en klik op Next.
Een transport rule bestaat uit 3 componenten: een voorwaarde, een aktie en een uitzondering. In mijn voorbeeld heb ik als Condition gekozen voor mail die verzonden wordt door gebruikers van mijn organisatie, naar mensen buiten mijn organisatie. Klik op Next.
De actie is duidelijk hier, we willen een disclaimer toevoegen. Wanneer we dit vinkje gezet hebben kunnen we in het onderste deel van de wizard klikken op ‘disclaimer text’.
Zoals je ziet kunnen we hier HTML-tags gebruiken, in dit voorbeeld heb ik alleen een h3-tag gebruikt maar je kunt ook denken aan een specifiek lettertype of een link naar het bedrijfslogo. Verder kunnen we hier dus met variabelen uit Active Directory werken, we zetten de naam van de variabel simpelweg tussen %%. In de praktijk zul je hier misschien nog een hr-tag en daaronder je disclaimer-text aan toe willen voegen. Klik op OK en druk op Next.
In dit voorbeeld heb ik geen Exception gekozen en klikken we op Next.
Hier kunnen we onze keuzes nog een keer controleren en bevestigen we ze met een klik op New.
En zoals we inmiddels van Exchange gewoon zijn krijgen we hier te zien dat de opdracht met succes is uitgevoerd en welke PowerShell regel er onder de motorkap voor ons is uitgevoerd. Klaar is Kees!
Maar hoe ziet het eindresultaat er nu uit? Minder spectaculair dan je misschien zou verwachten:
Dan nog even terug naar de AD properties die we gebruikt hebben in onze handtekening, je vraagt je misschien af welke properties je daar kunt kiezen en welke naam je precies aan moet houden. Daar is een handig truukje voor. Hiertoe openen we de eigenschappen van een mailbox en passen we de gewenste velden aan, bijvoorbeeld door een leeg veld met een waarde te vullen of een ingevuld veld met één karakter aan te passen, zoals ik hier gedaan heb.
Zodra we de eerste aanpassing doen wordt er een button klikbaar die daarvoor nog greyed out was. Dit is een nieuwe functie van Exchange 2010, dit is de ‘Show Exchange Management Shell command’ button. Wanneer we hier op klikken krijgen we de PowerShell regel te zien welke uitgevoerd wordt wanneer we de wijzigingen bevestigen door op OK te klikken, vergelijkbaar met de terugkoppeling die we op de laatste pagina van de wizard zagen.
Hier zien we de parameters van de Set-Mailbox cmdlet die gewijzigd zouden worden: StreetAddress, City en Department, dit zijn de namen die we hierboven gebruikt hebben. Speel maar eens met de velden die voor jou interessant zijn, op deze manier vind je snel welke namen je zoal kunt gebruiken.
Met dit eenvoudige voorbeeld hoop ik jullie fantasie geprikkeld te hebben, ik weet zeker dat jullie een slimmere of nettere toepassing van deze functionaliteit weten te bedenken. Succes!
Ondanks de enorme verbeteringen van Exchange 2007 en 2010 is de meest in het wild voorkomende versie nog steeds Exchange 2003. Het is dan ook niet raar dat veel mensen hun Exchange 2003 server willen beheren vanaf een Windows 7 computer door hier de Exchange System Manager (ESM) op te installeren. Helaas is er geen ESM voor Windows 7 en de vraag is of die er überhaupt komen gaat. Hoe dan wel?
De laatste versie van ESM is medio 2008 uitgebracht voor Windows Vista, hier te downloaden. Wanneer je deze download en opstart dan word er een directory ESMVISTA aangemaakt met daarin een bestand met de naam ESMVISTA.MSI.
Wanneer je deze in Windows 7 wilt installeren dan resulteert dit in een foutmelding, het pakket controleert namelijk of het wel op Vista wordt geïnstalleerd:
Om deze controle te omzeilen kun je het bestand installeren in zogenaamde Silent Mode. Dat doe je door een ‘elevated’ command prompt te starten (klik met rechts op het Command Prompt icoon en kies Als Administrator uitvoeren). In dit venster navigeer je naar de directory waar EMSVISTA.MSI staat. Vervolgens start je de installatie met het commando:
msiexec /i esmvista /q
Geef de installatie even de tijd en kijk in het Gebeurtenislogboek (eventlog) of de installatie geslaagd is. Als het goed is vind je in je startmenu nu een snelkoppeling naar Exchange System Manager.
Let op: Deze oplossing wordt niet ondersteund door Microsoft.
Als je beschikt over Windows 7 Professional, Enterprise of Ultimate dan is er een alternatief wat wel ondersteund wordt. Namelijk het gebruik van Windows XP Mode, download het hier. Voor een korte overview van Windows XP Mode en heo het werkt verwijs ik je naar een blogppost van Daniel van Soest.
Met Windows XP Mode kun je ESM installeren op Windows XP dus je hebt geen problemen met compatibiliteit of ondersteuning. Toch kun je de applicatie gewoon vinden in je Windows 7 startmenu en er mee werken alsof het lokaal op Windows 7 geïnstalleerd zou zijn. Aanrader!
Eerder schreef ik over de keuze van Microsoft om Exchange 2007 SP2 niet te gaan ondersteunen op Windows Server 2008 R2. De reden was dat er geen tijd in het testen en oplossen van issues werd gestoken omdat men die energie liever in Exchange 2010 SP1 wilde steken. Veel gebruikers hebben aangegeven toch graag Exchange 2007 op Server 2008 R2 laten draaien, en de Exchange product group heeft geluisterd: Exchange 2007 SP2 zal ondersteund gaan worden op Windows Server 2008 R2. Details volgen nog.
In een recent artikel schreef Peter Noorderijk over het voorbereiden van een Windows server op de installatie van Exchange 2010. In dit artikel wil ik nog een derde variant beschrijven, namelijk het gebruik van ServerManagerCMD.exe en xml-files.
Wanneer we de installatiebestanden van Exchange 2010 downloaden of op DVD hebben dan staat in de installatiedirectory een directory met de naam Scripts. Hierin vinden we een aantal xml-bestanden:
Exchange-Typical.xml
Exchange-CAS.xml
Exchange-Hub.xml
Exchange-MBX.xml
Exchange-UM.xml
Deze bestanden kunnen we gebruiken als invoerbestand voor ServerManagerCMD.exe met de switch -ip. Voor een server die alle standaard Exchange 2010 rollen gaat draaien bijvoorbeeld gebruiken we het commando:
ServerManagerCMD.exe -ip Exchange-Typical.xml -Restart
Voor een Edge Transport server ziet het commando er zo uit:
ServerManagerCMD.exe -ip Exchange-Edge.xml -Restart
Goed, wat de bedoeling van de overige bestanden is spreekt wel voor zich, denk ik. Dan zijn er verder nog twee bijzonderheden, ten eerste voor een server die de Unified Messaging rol uit gaat voeren. Voor deze installeren we ook nog de Desktop Experience feature met het volgende commando:
ServerManagerCmd -i Desktop-Experience
En tot slot moeten we voor servers met de Client Access rol een service op 'Automatic' zetten, wat is er handiger om dit ook met een makkelijke opdrachtregel te doen:
sc config NetTcpPortSharing start= auto
Nu zul je misschien zeggen dat je het net zo makkelijk in de GUI kunt doen allemaal, en dit lijkt misschien wel eens handiger. Maar wanneer je 4 servers of 40 servers moet inrichten dan is het alweer een heel stuk makkelijker om de opdrachten in een script of batch-bestand te zetten en deze op de servers te laten draaien.
Een ander voordeel van de commandline is de mogelijkheid om heel eenvoudig een logboek bij te kunnen houden van alle stappen die je genomen hebt. Het maken van screenshots kost tijd en is vaak wat omslachtig, maar een snelle copy-paste van de gebruikte commando's is zo gedaan. Als je nog geen logboek bijhoudt, dan raad ik het je bij deze aan.
Microsoft producten en licenties, het heeft de naam het meest complexe gebied van ons vak te zijn. En laten we wel zijn, het is doorgaans ook niet eenvoudig om de juiste keuze te maken uit alle verschillende mogelijkheden. In dit artikel wil ik wat licht schijnen op de verschillende versies en bijbehorende licenties van Exchange 2010.
Net als bij Exchange 2007 zijn er twee verschillende versies te koop van Exchange Server 2010, Standard en Enterprise Edition. Voor beide versies installeer je de zelfde software en pas wanneer je een product key invoert worden bepaalde functies uitgeschakeld. Zolang je nog geen key hebt ingevoerd zit je in de trial-mode, die is 120 dagen geldig en komt overeen met de functionaliteit van Enterprise Edition.
Op dit moment zijn de volgende kenmerken van de verschillende server-edities bekend:
| Exchange Server 2010 | Standard Edition | Enterprise Edition |
| Aantal databases maximaal | 5 | 100 |
| Maximale database grootte | Onbeperkt (*) | Onbeperkt (*) |
| Database Availability Group (DAG) | Ja | Ja |
(*) Aanbevolen wordt om databases aan te houden die kleiner zijn dan 2 TB.
Naast de verschillende edities van de Server licentie zijn er ook nog 2 verschillende Client Access Licenses (CAL). Het zal je niet verassen dat ook deze Standard en Enterprise in de naam hebben. Voor Exchange 2010 CALs geldt dat je voor iedere gebruiker een Standard CAL nodig hebt. Wanneer je bepaalde features wilt gebruiken waarvoor de Enterprise CAL benodigd is, dan schaf je die aan bovenop de Standard CAL en alleen voor het aantal gebruikers waarvoor je deze functionaliteit nodig hebt.
Exchange Server edities en CALs kunnen door elkaar gebruikt worden, dus je kunt Standard CALs gebruiken om met een Enterprise server verbinding te maken. Onderstaande tabel geeft aan welke functionaliteit de verschillende CALs bieden:
| Exchange Client Access License (CAL) | Standard | Enterprise |
| E-mail, agenda en contactpersonen | Ja | Ja |
| Exchange ActiveSync | Ja | Ja |
| ActiveSync Over-the-air updates (**) | Ja | Ja |
| Outlook Web App | Ja | Ja |
| Mail archivering | Nee | Ja |
| Retentiebeleid | Nee | Ja |
| Unified Messaging | Nee | Ja |
| Forefront Protection (***) | Nee | Ja |
(**) Updates voor Outlook Mobile op Windows Mobile 6.1 en hoger.
(***) Alleen bij bepaalde licentie-/contractvormen, vraag je leverancier.
Samengevat geldt dat je eerst een keuze maakt voor de server licenties, bekijk per server(!) welke editie je nodig hebt: Standard of Enterprise Edition. Vervolgens schaf je voor alle gebruikers Standard CALs aan en alleen voor bepaalde functionaliteit de aanvullende Enterprise CAL. Overigens kun je een server met Standard Edition eenvoudig upgraden naar Enterprise Edition door simpelweg een andere product key in te voeren.
Ik wens jullie veel plezier met Exchange 2010!
